sweet dreams of alhambra

Tuszowy zawrót głowy...

2010-01-14T21:41:00.000+01:00

Noworocznie...

2010-01-05T22:17:00.002+01:00

Brak czasu, ciągła gonitwa za nieuchwytnym, i ogólne wyrzuty sumienia, że zaniedbuję wszystko. Jakie to ostatnio typowe dla mnie :(
W Nowym Roku chciałabym życzyć przede wszystkim spokoju. I czasu. I w ogóle wszystkiego co piękne i dobre.
A tak wyglądają lampy w moim ogrodzie:

Szkolna hurtownia

2009-09-07T16:49:00.025+02:00

Zaczął się wrzesień i ruszyła produkcja hurtowa notesów. Niestety tych zajawkowych z poprzedniego postu nie mogę pokazać, ponieważ właścicielki jeszcze nie mają ich w rękach. A w końcu jakiś element zaskoczenia i niespodzianki powinien pozostać :) Przedstawiam zatem 3 inne notesy, w tym jeden dla szkolnegu Klubu Żonkilowego. Wprawdzie bez żonkili, ale się podobał :)

"Żonkilowy":

Na zamówienie wg wytycznych:
czekolada,
krem,
róż
i aniołki.
Na końcu dodałam wstążeczki i fibersy na sprężynach, ale nie zdążyłam zrobić zdjęcia :(

Na zamówienie bez wytycznych:

Zajawkowo

2009-09-02T16:24:00.010+02:00

Skończyłam "prace zlecone". Na razie, póki nie znajdą się w rękach właścicielek - pokazuję tylko malutkie fragmenty:

Dla A.:

I dla E.:

Roślinnie :)

2009-08-21T10:52:00.010+02:00

Wbrew opiniom "znawców" wyrósły nam na ogrodzie grzyby. Jadalne :) Na zdjęciu kozak czerwony.

Kolejny cud moich rąk, które - wstyd przyznać - o rośliny nie dbają ani trochę. Awokado. Wykiełkowane na parapecie kuchennym obok słonika przynoszącego szczęście. Teraz tylko należy wsadzić je do doniczki… A to pewnie trochę potrwa :)

I zaproszenia na chrzest, które udało mi się nad ranem skończyć – sztuk 12. Podobne do siebie bardzo, różnią się papierem, choć wszystkie pochodzą z kolekcji Daisy D’s.

Święta w sierpniu ?

2009-08-19T09:54:00.005+02:00

A dlaczego nie? SSC podał taki temat na kolejne wyzwanie. To zamieszczam moje wytwory z ostatniego tygodnia :) Hurtowo...

Spełnienie marzeń...

2009-08-13T18:24:00.003+02:00

Ciotka Dorotka obdarowała mnie dzisiaj doniczkową królową. Dzięki Chłopakom wybrałam ciekawszy egzemplarz :)

Jej wysokości... zakładki :)

2009-08-12T21:12:00.003+02:00

Hurtowa produkcja zakładek trwa od tygodnia i idealnie się wpasowała do kolejnego wyzwania na blogu Simon Says Challenge - cokolwiek oprócz kartki.

Ciasto z dedykacją...

2009-08-10T17:04:00.005+02:00

Od dawna tarta cytrynowa jest moim ulubionym „wyjściowym” ciastkiem; takim serwowanym przy specjalnych okazjach, w specjalnym towarzystwie.
Od dawna dostaję ślinotoku patrząc na zdjęcia i przepisy Liski. Kiedyś znalazłam tam przepis na tartę cytrynową i dzisiaj z okazji poniedziałku postanowiłam wypróbować.
Oto mój wytwór:

Tarta – palce lizać! Tylko chyba zaczynam żałować, że jej odświętny charakter trochę spowszednieje… Mimo wszystko ten pyszny placek dedykuję tym, z którymi ostatnio ją konsumowałam :)

Zaległości i popołudniowa kawka

2009-08-06T17:25:00.015+02:00

Jakiś czas temu był u mnie kolejny album z prawdziwie wędrującej edycji – tym razem Kaylowy. Temat ciężki Przedziwne sny się czasem ma. Chciałam, żeby było o wróżkach, skrzatach, elfach… Ale nie potrafię przenieść swoich snów na papier. Powstało co powstało. Zdjęcia dzięki uprzejmości Oriki, bo ja oczywiście nie zrobiłam... A na zdjęciu ja :) dawno, dawno temu...

W połowie lipca dostałam od Oriki przecudną karteczkę – uwielbiam jej styl: prosty i elegancki a jednocześnie romantyczny… Dziękuję :*

W kopercie z kartką była cała masa cudowności, których oczywiście żal mi używać :)

Właśnie siadam do popołudniowej kawki z szarlotką :) Zapraszam :)

Guziki i wstążki - kolejne wyzwanie

2009-08-05T15:28:00.012+02:00

Spodobało mi się robienie kartek "pod dyktando". Tym razem warunkiem miało być użycie guzików i wstążeczek. Skończyłam wyszywać obrazek dla małej Wiktorki i zrobiłam kartkę dla jej Rodziców i Brata. Z guzikiem i wstążką właśnie. Wyzwanie na blogu Simon Says Challenge.

Kartka:

W obrazku, który pokazywałam wcześniej w trakcie pracy dorobiłam kontury, wyprałam, wyprasowałam i oprawiłam w antyramę.

Lets get distressing!!

2009-08-04T10:47:00.006+02:00

Kolejne wyzwanie na blogu SSC - lets get distressing!
Zajęło mi to dzisiejszy poranek; karteczka i zakładki do książek, które zalaminowałam:

Małe kina

2009-07-30T15:43:00.006+02:00

Najlepsze to małe kina
w rozterce i w udręce,
z krzesłami wyściełanymi
pluszem czerwonym jak serce.

Na dworze jeszcze widno,
a już się lampa kołysze
i cienie meandrem biegną
nad zwiastującym afiszem.

Chłopcy się drą wniebogłosy
w promieniach sztucznego świata,
sprzedają papierosy,
irysy i sznurowadła.

O, już się wieczór zaczyna!
Księżyc wyciąga ręce.
Najlepsze te małe kina
w rozterce i w udręce.

Kasjerka ma loki spadziste,
króluje w budce złocistej,
więc bierzesz bilet i wchodzisz
w ciemność, gdzie śpiewa film:

szeleszczą gaje kinowe,
nareszcie inne, palmowe,
a po chodniku bezkresnym
snuje się srebrny dym.

Jakże tu miło się wtulić,
deszcz, zawieruchę przeczekać
i nic, i nic nie mówić,
i trwać, i nie uciekać.

Srebrzysta struga płynie
przez umęczone serce
Drzemiesz w tym małym kinie
jak list miłosny w kopercie:

"Ty moje śliczne śliczności!
Znów się do łóżka sam kładę.
Na jakimż spotkam cię moście?
Twój Pluszowy niedźwiadek".

Wychodzisz zatumaniony,
zasnuty, zakiniony,
przez wietrzna peryferie
wędrujesz i myślisz, że

najlepsze te małe kina,
gdzie wszystko się zapomina;
że to gospoda ubogich,
którym dzień spłynął źle.

Konstanty Ildefons Gałczyński

Małe kina, czeskie filmy... Czego więcej trzeba, żeby nieważne stały się problemy dnia codziennego?
Oczywiście zimnego piwa i dobrego towarzystwa, ale to już po filmach w Prowincji, gdzie podają najpyszniejszą czekoladę na gorąco i tartę cytrynową :).
Zaliczone Pociągi pod specjalnym nadzorem i rewelacyjna Opowieść o zwyczajnym szaleństwie. Poszukiwany Rok diabła... Ale to na kolejne spotkanie w szerszym gronie - czekamy na powracających z wakacji z paprykowymi prezentami :)

Po raz pierwszy z mapką...

2009-07-28T09:54:00.006+02:00

Kartka urodzinowa według mapki u SSC. Dla pewnej Ani :)
Mapka

Moja kartka

Kolejna praca krzyżykowa w toku:

Krzyżykowy zwierzyniec, anioł i retro ślub :)

2009-07-16T16:21:00.013+02:00

Wakacje czas rozpocząć !!
Chwila wstydu i wszystko z głowy :) W każdym razie na długo pożegnałam się z komisjami wszelakiego rodzaju – taka mam nadzieję.
Powoli wracam do życia blogowo-kartkowego. Na początek ślubna kartka w różu i w pudełku:

Oraz urodzinowa dla chwilki:

A tutaj ukończona w końcu menażeria – dla mnie. Teraz tylko pranie, prasowanie i znalezienie odpowiedniej ramki.

I aniołek do pilnowania mojego bałaganu na biurku :)

Zajmowanie głowy...

2009-07-12T20:26:00.004+02:00

Jak najwięcej spraw sobie sama zadaję, byle tylko nie myśleć o jutrzejszej kompromitacji… Zamiast powtarzać, przygotowywać mowę i autoprezentację, czyli ogólnie mówiąc zamiast się stresować zajmuję głowę i ręce. Po to tylko, żeby potem w razie czego mieć możliwość zrzucenia winy na wszystko tylko nie na siebie samą :) Oto moje wytwory ostatniego miesiąca:

Zaległości kilka

2009-06-29T17:19:00.011+02:00

Dostałam moc cudownych prezentów z okazji i bez okazji. Wszystkie tak dawno temu, że dziwię się, że jeszcze nikt nie zerwał ze mną kontaktów…
Najpierw urodzinowe karteczki:

od chwilki

od Oriki:

wraz z cuniastymi dodatkami:

Natomiast od Pasiaka otrzymałam pięknego aniołka, niby w podzięce. Tylko za co?

Zamówiłam u Niej obrazek dla koleżanki, która bardzo potrzebuje pomocy Anioła Stróża :)

Wakacje w tle...

2009-06-16T22:39:00.008+02:00

Jakiś czas temu postanowiłam rozpocząć staż celem zdobycia kolejnego stopnia awansu zawodowego. Po cichu liczyłam, że dzień końca stażu nie nadejdzie… Żyjąc w nieświadomości, dotarłam do dnia, w którym zaczęto się upominać o wypełnienie warunków podpisanego cyrografu.
I zaczęło się…
A to sprawozdanie źle napisane.
A to samoocena za niska.
A to za wysoka.
Poprawione sprawozdanie jest złe.
Poprawa poprawionego sprawozdania jeszcze gorsza – zdecydowanie należy wrócić do początku.
Pierwszej wersji dawno nie ma.
Hektolitry kawy, persenu i szczekania na bliskich.
I po co to wszystko?
Szukam odpowiedzi…

Candy po raz pierwszy...

2009-06-13T18:28:00.002+02:00

Katharina organizuje na swoim blogu stemplo-rozdawankę. Stempelki Whiff Of Joy są do nabycia tutaj i gdy tylko finanse na to pozwolą - zapomnę się w tym sklepie. I kilku innych również :)

Katharina is giving away stamps. You can buy Whiff Of Joy stamps here.

3 x WWW - 3 razy wpis w Wędrujące :)

2009-01-20T08:12:00.021+01:00

Nie mogę zamieszczać zdjęć - komputer się buntuje. Nie wiem nawet dlaczego, a najgorsze, że Prywatnie Nadworny Informatyk też nie wie, bądź udaje, że pojęcia zielonego nie ma. Alinka i Orika molestują mnie regularnie i usilnie o wpisy w tym miejscu. I chyba ta ich upierdliwoścoraz mądre słowa Alinki, które chwytają za serce zmusiły mnie do zauktualizowania wpisów w blogowe kartki :)
Pokazuję zatem wpisy w Wędrowniki z Prawdziwej edycji :)

Pierwszy u chwilki. Temat: M jak marzenie

Drugi u kamaftut. Temat: Mój scraproom

Ponieważ akurat miałam porządek - mój wpis ograniczył się tylko do scrapszafy ;)

Trzeci wpis u brydzi. Temat: Tyle słońca.

Nie cierpię słońca, więc zgryz miałam ogromny... Wyszło jak wyszło.

Co do wpisu obiecanego ciotce Dorotce - przyznaję, że mam obiekcje: a jak mnie wyrzucą z pracy? Z czego będę żyła? Za co kupię piękne pieczątki, dziurkacze, tusze, cuda ukochanego TH? Pozwolisz, że przemyślę?

Wędrujący po raz trzeci

2008-12-02T13:00:00.005+01:00

Zaryzykowałam i wypuściłam po raz trzeci swój wędrujący album (2 poprzednie nie wróciły i niewiadomo gdzie są ;( ).

Temat mojego albumu: Uczucia i nastroje

Wizja przyszłości

2008-10-31T18:45:00.004+01:00

A gdyby tak pewnego dnia okazało się, że wszystkie rzeczy jakie masz w komputerze przestały istnieć ? Wciskasz duży guzik i po długim mieleniu sprzętu w czarnej skrzynce widzisz ciągle czarny monitor… Jak się czujesz ?
Oczywiście w swojej naiwności i wierze w niezawodność sprzętu w XXI wieku nie pomyślałaś o zrobieniu kopii zapasowej ważnych dokumentów.
Przyzwyczajona do tego, że komputer zapamiętuje hasła – nie trudziłaś się, żeby choć jedno zostało w pamięci…
Nie znasz numeru żadnego z komunikatorów, których używasz do rozmowy z Twoimi realnymi i wirtualnymi przyjaciółmi…
Ponieważ niezbyt trendy jest oglądanie zdjęć w postaci kawałka papieru – wszystkie pliki w formacie JPG zostały umieszczone w folderze „ZDJECIA”. Nagle kawałek życia wraz z twarzami najbliższych uciekł w niebyt…
Dokumenty związane z pracą…
Kawałek życia studenckiego poświęcony na obliczenia, tabele i wnioski, żeby otrzymać trzy literki przed nazwiskiem w wersji elektronicznej się zdematerializował…
Ponieważ pracujesz w zawodzie znienawidzonym przez wszystkich uczniów – od lat gromadziłaś wykonane przez siebie pomoce dydaktyczne, które nagle się rozpłynęły…
I jeszcze wiele rzeczy, o których od razu nie wiesz, których nie sprawdzasz, bo boisz się, że właśnie wirtualnie przestałaś istnieć.
I zastanawiasz się jak to możliwe, że realnie jeszcze żyjesz…

Myślisz czasem o tym, że Twoje życie w dużej mierze związane jest z tymi kilkoma kabelkami, dyskiem twardym i monitorem?
Ja nie myślałam…
Do niedawna…
Wirtualnie przestałam istnieć…
Zaginęłam…
I wbrew wszystkiemu źle mi z tym….

W oparach absyntu...

2008-10-25T16:30:00.002+02:00

Absynt jest to likier ziołowy, uzyskiwany przez macerację piołunu i innych ziół oraz późniejszą destylację i barwienie otrzymanego destylatu. Zawiera wysokie stężenie alkoholu (powyżej 60%), przez co spożywa się go uprzednio rozcieńczając wodą. Ma bardzo gorzki smak, więc trzeba go również wcześniej posłodzić. Absynt zawiera tujon, który w nadmiernych ilościach ma działanie halucynogenne. Nazywany jest czasami "zieloną wróżką" (The Green Fairy).

Tyle teorii ściągniętej z Sieci.
Praktyka: miła, kazimierzowsko-krakowska knajpka w stylu bardzo retro, kawka, serniczek i Zielona Wróżka właśnie. Oraz ploty, narzekania i plany na kolejne spotkania i kolejne drinki :) Jeżeli chodzi o smak tego legendarnego trunku - trzeba być smakoszem, a ja nim niestety nie jestem.
Wymieszane wino musujące z absyntem właśnie, natłoczyło do mojej głowy miliony myśli i fascynacji zapomnianych... I lat beztroskich.... I całego tego "fin de siecle"...
Z mocnym postanowieniem wytrwania wracam do Hemingwaya, Wilde'a i wierszy Rimbauda i Baudelaire'a. Wracam do beztroskich lat szczenięcych!

....

2008-10-20T21:07:00.004+02:00

Wbrew obieowym opiniom - żyję.
Czy mam się dobrze - to już zupełnie inna sprawa.
Szukam wytłumaczenia na moje milczenie i zagubienie w Sieci... I nie znajduję. Myślę również, że obietnice poprawy i regularnych wpisów w tym wypadku będą tylko pustymi słowami.
Ale zaczyna się jesień - moja ulubiona pora roku, więc sa szanse :)
Dziękuję Tym, którzy pamiętają i motywują do ruszenia tyłka :)

alhambra unplugged

2008-04-20T12:54:00.002+02:00

Bez dostępu do Internetu... Bez dostępu do świata...

Wesołych Świąt / Happy Easter

2008-03-21T20:30:00.003+01:00

Za pomocą zestawu eight składam życzenia.

I wish you a happy Easter with eight's kit.

PIF PAF

2008-03-04T19:05:00.003+01:00

Aby wziąć udział w zabawie należy:
1. podać linka do bloga osoby która nas ustrzeliła,
2. zacytować na swoim blogu zasady zabawy,
3. wpisać 6 nieważnych, śmiesznych rzeczy na swój temat,
4. “strzelić” do następnych 6 osób
5. uprzedzić wybrane osoby zamieszczając komentarz na ich blogu.

Takie sa reguły gry.
1. Ustrzeliła mnie Pasiakowa

2. Patrz powyżej.

3.
1) Cierpię na syndrom chomika; pragnę posiadać mnóstwo rzeczy, potrzebnych do prac ręcznych.
2) Z chomikiem wiąże się syndrom "szkodaużywania", czyli przekładania rzeczy z kąta w kąt, ponieważ szkoda mi ich użyć.
3) Kolejny syndrom to "szczególarstwo perfekcyjne" - całość pracy może być niedbała, ale sypiące się wstążeczki, krzywo przycięty papier, wystający, zaschnięty klej... doprowadza mnie do szewskiej pasji.
4) Mam problemy z doborem kolorów: zaczynam od tęczy, a kończę na brązach, beżach, złotach i ecru.
5) Denerwuje mnie jak ktoś nazywa moje wytwory "dziubdzianiną"
6) Kocham wstążki, guziki i papierowe kwiatki.

4. I tu będzie problem... ale pozwolę sobie na "ustrzelenie" chwilki, mia-mii, michelki (6 dzielone na 2 to 3 :), więc niech tak zostanie...)

Polska służba zdrowia...

2008-02-27T18:41:00.013+01:00

Ja to raczej z tych niosących kaganek oświaty jak Stasia Bozowska jestem; nie zważając na trudy, choroby i niepowodzenia w służbie dzieciom i młodzieży do upadłego. Na zabój. Ale wczoraj mnie dopadło coś na kształt choroby. Przespałam cały dzień, pozżerałam furę lekarstw a mimo to temperatura wzrastała, łeb pękał, oczy łzawiły... Jedynym wyjściem było spotkanie z fartuchem. Nienawidzę takich spotkań jak niczego innego na świecie i rzadko bywam u fartuchów. Wczoraj jednak uznałam, że nadszedł Czas. Szybki telefon, miła pani, termin za godzinkę... Mknę przez miasto, łeb pęka coraz bardziej, ale jednak nie na tyle, żebym nie mogła opracować planów na wolne od pracy dni... Plany wynikowe uzupełnić, dzienniki podrasować, przygotowac zestawy kart pracy.... Miliard rzeczy. Wchodzę do Pewnej Przychodni, rejestruję się, idę do lekarza... Wchodzi mężczyzna niebrzydki raczej, miły i kulturalny. Pyta co mi jest, odpowiadam pełnymi zdaniami opisując swoje męki. Pan mnie bada, a jakże; zagląda do gardła, maca węzły chłonne, słucha płuc i mówi:
W tym momencie za wcześnie, żeby powiedzieć co się z tego wykluje. Może angina, może grypa a może zapalenie oskrzeli czy płuc.
Słucham uważnie, przytakuję. Z niecierpliwością czekam na zwolnienie...
Przystojniak ciągnie swój monolog, tyle że z pozycji krzesła a nie Mont Blanc:
Lekarstw też pani nie mogę jakichś konkretnych zapisać; dużo witaminy C, pić dużo.
Sensownie facet mówi, ale ja pragnę tylko położyć się spać i nie myśleć, ani nie czuć tego gościa, co mi w głowie młotem komórki rozwala.
Na koniec padły słowa:
A na razie nie widzę przeciwskazań, żeby pani jutro poszła do pracy.
Zamurowało mnie...
Normalnie tchu mi zabrakło.
Niech no tylko usłysze o strajku lekarzy!!!! Pozagryzam!!!!
Dodam, że wizyta była płatna....
Może należy podać nazwę Pewnej Przychodni i Pana Doktora?...

Niespodziank Marysi / Marysia's surprise

2008-02-14T18:03:00.010+01:00

Do Marysi też dotarła przesyłka. Marysia zamówiła sobie niespodziankę w kolorze wrzosowym, czerwonym, zielonym ze zwierzętami. No i tu nic mi nie chciał wyjść. NIC. Kolory nie pasowały, zwierzęta uciekły... Poprosiłam o możliwość zmiany kolorów w zamian obiecując uszytego ptaszka, który się spokraczył :( W końcu wyszedł notesik brązowo-kremowy ze słonikiem z afrykańskiego winka oraz aniołek. żeby się pośmiać :)

Those are my surprises for Marysia.

Niespodzianka Lilki / Lilka's surprise

2008-02-13T20:25:00.005+01:00

Do Lilki doszła paczka, więc pokazuję notesik, który zrobiłam. Wskazówki Lilki: czerwień, brąz, zieleń i fiolet, nutka czerni, kocha kwiaty:)

Wybrałam zieleń i fiolet i oczywiście lawendę.

Tak wyglądał notesik:

This is my hand made notes for Lilka. She chose colors and flowers.

Przesyłki / Deliveries

2008-02-10T21:43:00.001+01:00

Przesyłki do Lilki i Marysi za złapanie 3000 są gotowe. Jutro pożrą je czeluści Poczty Polskiej :) Mam nadzieję, że dotrą bezpieczne, i że się spodobają. Jak tylko dziewczyny dostaną swoje niespodzianki - pokażę pokraki.

Deliveries for Lilka i Marysia are ready :) I'm sending them tomorrow.

3000

2008-02-01T17:54:00.000+01:00

Po długiej przerwie spowodowanej brakiem dostępu do Internetu jestem z powrotem :) Swoje 3000 złapały Lilka i Marysia. Zabiły mi gwoździa kolorami... Niespodzianka dla Lilki już gotowa, nad Marysi myślę... Obydwie wyjdą ode mnie w jednym dniu.
Wszystkich, którzy tu wpadali podczas mojej nieobecności, a zwłaszcza pewną Patrycję, której mam nadzieję życie wróciło do normy - zapraszam na gorrrącą herbatkę i czekoladę jaśminową. (Elementy z zestawu Harvest Spice Shabby Princess)

After a long break I'm back :) The 3000 caught Lilka i Marysia. I'm crafting the surprises for them.
I invite all for a cup of hot tea and a jasminum chocolate. (With the Harvest Spice kit from Shabby Princess)

Choinka / Christmas tree

2007-12-30T15:03:00.000+01:00

Moja choinka specjalnie dla ciotki-Dorotki z pomocą zestawu Ósemeczki:

My christmas tree for auntie-Dorotka with Eight's kit:

It's Christmas!

2007-12-23T10:57:00.001+01:00

Przy pomocy zestawu ze strony ShabbyPrincess i zdjęcia z Koninek zrobiłam zimową karteczkę.

I used the kit from ShabbyPrincess and a photo from Koninki to make this card.

Chronodziura / Chronowhole (?)

2007-12-22T19:45:00.000+01:00

Ostatnio czuję się jak Elastyk - bohater ostatniej książki Akunina - który brał udział w różnych przygodach podróżując w czasie. Tylko moja chronodziura nie polega na przenoszeniu mnie z przeszłości w przysłość, ale na kurczeniu się czasu. Dochodzę do wniosku, że moja doba nie ma nawet 12 godzin... Tak jakoś od 2 miesięcy. I nic nie zapowiada wydłużenia jej choćby do 20 godzin. W dodatku wszyscy naokoło dbają o to, żebym się nie nudziła. Elastyk w końcu dotarł w swoje miejsce - a ja jakoś mam wątpliwości.

Świąt nadchodzących nie czuję, mimo że miliardy dekoracji już widziałam. Tych ohydnych i tych mniej ohydnych. Żadnej ładnej, czy choć przyzwoitej :(

I w dodatku Poczta Polska w kulki sobie leci - spóźnia się z dostawą moich prezentów pod choinkę...

Mam nadzieję, że powoli zacznę wracać do życia - tego wirtualnego też :)

A że wszędzie moda na "łapanie" to i ja się zabawię - łapiemy 3000! Proszę o przysyłanie print-screena na maila. Czeka niespodzianka, którą zrobię po ustaleniu ulubionych kolorów złapodawcy :D

A! Patrycja zamieściła wnętrzności paczki, jaką wysłałam. Fotki artystycznie zasłaniają krzywizny i niedociągnięcia :)

Recently I feel like Elastyk - the main hero from Akunin's Children's book - who travelled in the time. My chronowhole (I'm not sure how translate this word, but in Polish it doesn't mean anything either ;) ) doesn't move me from past to the future but makes may day very short. I really haven't time...

I don't feel the coming Holiday and I don't know why?
Even The Polish Post Office delays parcels for my Christmas gifts :(

Lately people "catch the numbers", so we are waiting for 3000. Send me print-screen on my mail and I'll make a surprise for you :)

And Patrisha shows the things from my parcel. She made wonderful photos - you can't see the crooked sewing and sticking :)

Zaległości część 2

2007-11-16T19:39:00.000+01:00

Dawno już poszła paczka do Patrycji, z którą zrobiłyśmy sobie prywatną wymianę. Kolor swapa dowolny, wybrany przez nas; mnie i Patrycję. U mnie zaczęło się od brązu, a skończyło na brązach, kremach, bieli, szarościach i złocie. Mało konsekwentna jestem :)

A to swap przed spakowaniem:

Zaległości...

2007-11-06T19:40:00.000+01:00

Tak szybciutko wkleję tylko ATC z wymiany z chwilką. Tematy: kwiaty, czas, orient i jesień. Pod spodem chwilkowe ATC, moje są na blogu u chwilki

I moje karteczki urodzinkowe dla D. i E.

Niespodzianek ciąg dalszy / The rest of surprises

2007-09-29T09:37:00.000+02:00

Wkleję tylko zdjęcia, bo dech mi zapiera. Tym razem od Dożywotniego Towarzysza Życia :)

I put the pictures, becuase it taks my brath away. This time from Lifelong Partner :)

Jesienna wymiana, "testosteron" i zeszycik / Autumn swap, "Testosterone" and a notebook

2007-09-28T23:19:00.000+02:00

Brałam udział w wymianie jesiennej organizowanej przez macati. I znów cudowności przyszły pocztą...

I was swapping in macati autumn swap. And the wonders came by snail-mail...

Wczoraj natomiast byłam na "Testosteronie" w Bagateli. Wszystkim feministkom polecam ;)

I wczoraj też dostałąm cudowny zeszycik od pewnej E. Zeszycik w klimatach uwielbianych przeze mnie chyba od dnia narodzin :) A teraz milion myśli jak go spożytkować i żadna nie wydaje się na tyle dobra, żeby nie mieć poczucia, że niszczę ten papierniczy wytwór... Jakieś pomysły?

Yesterday I was on a play "Testosterone". I recomend this play to all feminists ;)

I received a great note book from E. I love vintage style since I was born :) And now I'm thinking how to use this beautiful notes... Any ideas?

Drobne przyjemności

2007-09-13T21:32:00.000+02:00

Gdy wszystko idzie źle
I nie masz do dokąd pójść
Przyjaciół tłum rozproszył się
Wydaje ci się że
Tak pozostanie już
Lecz okazuje się ze nie
Bo oto …
Budzi się z nocy
Nowy dzień (...)

Właśnie wtedy, kiedy wydawało się, że psychiczna siła wyparowała w diabły, i że wszystko się sprzysięgło przeciwko mnie zawitała poranna poczta. Listonosz zapukał dwa razy, kazał pokwitować odbiór i sobie poszedł. A ja zostałam z cudna kopertą w ręku i nie iwedziałam jak ją otworzyć, żeby jej nie zepsuć :) Cudowność pochodzi od Tej Wspaniałej Kobiety. Czego tanm nie ma! Kociakowa zawieszka, którą szpanowałam dzisiaj w pracy, guziki, które namiętnie kolekcjomuję od kilku miesięcy, aniołek - wisi już nad moim biurkiem, kwiaty... A w tym woreczku kwiatowym - ATeCówki :D
Michelle, dziękuję za liścik i za to, że przywróciłaś uśmiech na mojej twarzy :*

Plotki, testosteron i James Bond

2007-09-02T19:04:00.000+02:00

Zakończenie wakacji nastąpiło na nocnych plotkach. Oczywiście oprócz plotek o wszystkim i niczym nie obyło się bez narzekań na pracę. Wspaniały gin z tonic'iem i projekcja "Testosteronu" w babskim towarzystwie wystarczą na głupawkę. A potem brutalny powrót do rzeczywistości... Do tego, za czym nie tęsknię. Zatem sezon wakacyjny 2007 uważa się za zamknięty. Trzeba zacząć być poważnym człowiekiem i nie myśleć o głupotach. Marzyć o autorytecie i modlić się, żeby nikt nie założył kosza na głowę...
A tak nawiasem - czasami mam wrażenie, że ci, którym się zakłada te kosze sami się o to proszą. Ale SZA! Tego nie pisałam ;)
Wracając pociągiem do Krakowa zauważyłam ogromny plakat z Bondem. Jamesem Bondem. I podpis Brosnana. Szukając marki zegarków jakie reklamował ze zdziwieniem zauważyłam napis "Vistula Wólczanka" No proszę... Do teraz z szoku wyjść nie mogę...

Poczta i prezenty / Post and presents

2007-08-28T16:13:00.000+02:00

Dostałam liścik z Portugalii z masą niespodzianek. Przyszedł cudowny magnesik z haftem z Minho i wiele innych rzeczy. Kapitalny ołówek i notesik! Cudo! Dzięki, macati.

I've got the post from Portugal full of surprises. There is the wonderful magnet with traditional embroidery from Minho and a lot of other things. I love the notes and the very cute pencil! Wonderful! Thanks, macati.

Wczoraj dostałam herbatkę owocową. Pachnie przepięknie - aż szkoda jej zaparzać :D Ponapawam się zapachem jeszcze z kilka dni zanimodważę się zalac wrzątkiem te cudniaste wiórki...

Yesterday I received fruit tea. It smells very well. I'm afraid of using the tea :D

No i jeszcze przepiękny notesik from Paris.

And the notes from Paris.

I kolejna krowia porcelana do mojej kolekcji :) Tym razem na espresso...

And the next cow-cup for my collection :) For espresso this time...

Dzięki wielkie moim Prezentodawcom - cieszę się jak dziecko na Gwiazdkę.

Nagłówek / Headline

2007-08-21T20:15:00.000+02:00

Zrobiłam sobie nagłówek. Trochę jeszcze nieporadny i krzywy, ale MÓJ!

I made the headline. The headline is a little awkward and crooked, but MINE!

Fizia i ATCs / Pippi and ATCs

2007-08-20T15:30:00.000+02:00

Właśnie przyszła sobie jedna z trzech Pippi. Zabieram się za czytanie :)
W dodatku przyszła cudnej urody ATeCówka. Niektórzy pewnie rozpoznaja juz ten styl... Pozostałych odsyłam na Flickr.
I 3 moje ATeCiaki z kopertką na wymianę pt. "Hydrangeas!!!". Pojęcia nie miałam co to za kwiatki i dalej nie wiem czy ich nie pomyliłam z hiacyntami...

I've just received one of three Pippis. I'm going to start reading :)
And I've get amazing ATC. Some people knows the style, the other I recomend the Flickr. And there are my 3 ATCs for the "Hydrangeas!!!" swap. I didn't know those flowers, and I'm not sure if I don't mix up with hyacinth...

Koniec / The end

2007-08-17T00:14:00.000+02:00

Wyrok został oddalony. Dostaliśmy rok. To ogrom czasu! W końcu można zacząć robic plany i przestac żyć z dnia na dzień. Oczywiście taki sposób podchodzenia do spraw kusi złudnym poczuciem bezpieczeństwa... Ale co tam! Pozwolę sobie na szaleństwo! Będę jak ćma, której ktoś pokazał światło, a o reszcie pomyślę za rok. ZA ROK. Przecież to prawie WIECZNOŚĆ! Nie wiem co robic z tak długim okresem czasu...
SZCZĘŚCIE!!!!

The sentence is suspended. We get one year. It is a huge amount of time! We can make the plans and stop to live from day to day. Of course this kind of thinking could bring illusory feeling of safety... But it doesn't matter! I'll be like a moth, which sees the light, and I'll be thinking about the rest in one year. IN ONE YEAR. That is nearly ETERNITY! I don't know what to do with such long period of time...
HAPPINESS!!!!

Mail-Art

2007-08-16T23:44:00.000+02:00

Przesyłka została nadana w Urzędzie Pocztowym. Do kogo? Nie zdradzę :)

The letter was send today. Who is it for? I won't tell :)

Przyjemności umysłowe ? Mental pleasures

2007-08-11T23:36:00.000+02:00

Zakupiłam sobie cykl książeczek o Pippi. Czekam z niecierpliwością na moment kiedy je dostanę do ręki i będę mogła oddać się lekturze...
Dopiero jako dorosły, człowiek zaczyna doceniać piękno literatury dziecięcej...

Informacje książkowe:
czytam właśnie Panów z dzielnicy Tavaresa Goncalo - chyba nie dorosłam do współczesnej prozy... - oraz Małego tyrana Jiriny Prekop - polecam!
W kolejce czekają:
3 x Pippi - jak dojdzie,
Orhana Pamuka Nazywam się Czerwień - jak zakupię,
Ildefonsa Falconesa Katedra w Barcelonie - jak się przekonam do końca i zakupię,
Aleksandra Kaczorowskiego Praskie łowy - jak zakupię.

I mała prośba na koniec: gdyby ktoś chciał zrobić mi przyjemność, to chętnie zostałabym obdarowana polską wersją książki Kurta Helda, albo choć niech ktoś poda polski tytuł...

I bought the books about Pippi. Now I'm waiting for them. I can't wait when I'll be able to take the books and start reading...
As an adult I go back to books for children... And I like them very much.

Now I'm reading The Neighbourhood by Goncalo Tavares - I think I'm not enough mature for contemporary literature... and The little despot (?) by Jirina Prekop - I recomend it!
There are the books I'd like to read:
3 x Piippi - when I receive them,
My name is Red by Orhan Pamuk - when I buy it,
The cathedral in Barcelona by Ildefons Falcones - when I think it over and buy it,
? (Hunt in Prague) by Aleksander Kaczorowski - when I buy it.

I'd like to get Polish version of this book by Kurt Held.

...

2007-08-09T22:27:00.000+02:00

Moje ostatnie ATC, które dostałam ze świata, i które bardzo mi się podobają.

Bawię się ostatnio (za namową Michelle) mail-artem, czyli sztuką ozdabiania kopert. Koperta i karteczka w podziękowaniu, której pierwowzór powędrował do pewnej E. i niestety nie zdążył zostać sfotografowany :(

These are my ATCs I've received lately from the world and which I like very much.

At Michelle's instigationI play with mail-art. This is the envelope and the card saying "thank you". Prototype of this card was sent to E. and I didn't take a photo :(

WPADKA / BOOB

2007-08-03T16:27:00.000+02:00

Wybrałam się po receptę do doktorka, u którego dawno mnie nie było. Miałam pietra, że doktorek nakaże badania i swoją opiekę, ale również i nadzieję, że mnie nie pozna. Wchodzę do gabinetu, szybko wyrzucam z siebie po co i w jakim celu przyszłam, a doktorek z przyjemnym uśmiechem mówi:
- Oh! Jak dawno pani nie widziałem, pani alhambro! Cieszę się, że zdecydowała się pani na kontynuowaine leczenia.
UPSSSSS, poznał!
- Ja też się cieszę, że pana doktora widzę. Obawiałam się, że wyjechał pan do Irlandii....
Jednak zdecydowanie za szybko mówię....

I przypomniał mi sie tragiczny dowcip-zdanie: 3 Polaków na 10 żyje w stresie. Pozostałych 7 w Londynie.

I went to my doctor to get a prescription from him. I haven't seen him for ages. I was afraid that he'd like to treat me, but I hoped that he doesn't recognise me. I told what I need, and suddenly the doctor says:
- I haven't seen you for ages, mrs alhambra. I'm glad that you will continue your treatment.
- I'm glad too. I was afraid that you go to Ireland...

Niespodzianka / Surprise

2007-08-02T21:14:00.000+02:00

Dostałam ostatnio zdjęcie, które wywołało uśmiech na twarzy :D

Troszkę sobie je przerobiłam za pomocą zestawu Urban Kiwi ze strony ShabbyPrincess i wygląda teraz tak:

Chyba się Pan nie gniewa, proszę Pana?

Recantly I've got a very nice photo. I've changed it a little with Urban Kiwi Kit from ShabbyPrincess.

Depresja i jeżyny / Depression and brambles

2007-07-31T17:51:00.000+02:00

Zaczyna się zwykle od chęci na płacz: że życie jest nie fair, że piękna nie jestem, że normalnych, kobiecych odruchów nie mam, że stara już jestem, że "poważnych" zainteresowań nie mam, że kocham się co chwilę w różnych, dziwnych świrach (ostatnio tylko w: Severusie Snape'ie i Alanie Rickmanie, Arturo Perez - Revertem, Alu Pacino i Adamie Ferencym)... A potem to już łzy same sobie lecą i lecą, a powody do tych łez znajdują się same: że Sam-Wiesz-Kto nie lubi HP, że Arturo P-R nie mieszka obok mnie, że Tomcio Paluch nigdy nie pozna Calineczki... Depresja gotowa. Załamanie nerwowe wręcz. Aż tu nagle telefon od Ciotki-Dorotki z propozycją... ro-bie-nia dże-mi-ków! Ale nie, żeby te dżemiki ot tak sobie zrobić. Ona proponuje wyprawę do t....kich lasów, nazbieranie jeżynek i zrobienie legalnych przetworów na zimę. Takich w słoiczku.
Szał!
I w zasadzie kto jest bardziej zakręcony?

It began from wish on weeping: that life is not fair, that I am not beautiful , that I haven't got normal, woman's impulses, that I'm old already, that I haven't go "serious" interests , that I'm always in love with freaks (lately: Severus Snape, Alan Rickman, Arturo Perez - Reverte, Al Pacino and Adam Ferency.) And I'm crying because You-Know-Who doesn't like HP, because Arturo P-R isn't my neighbour and because Tom the Thumb doesn't know the Inch girl. And depression is ready. Suddenly the phone from Auntie-Dorotka with her offer: to make jams. At first we must take the brambles from the bushes! We are stocking up!
Wow!
Who is more weird?

ATCowy szał / Madness of ATC

2007-07-26T18:49:00.000+02:00

Słodkie lenistwo / Sweet lazines

2007-07-23T17:45:00.000+02:00

Żeby nie było, że się lenię... Ciężko pracuję...

Zawieszka na zdjęcie dla pewnej Ani. W miejsce białej plamy będzie owa Ania w kolorze pink.

For some photo for some Ania :)

Magnesik lodówkowy / A magnet on the fridge

Kwiatek /Flower

2007-07-15T13:11:00.000+02:00

Jestem słonecznikiem ;), a Ty?

I am a
Sunflower

What Flower
Are You?

I'm a sunflower ;) and you?

nowy kompik /a new computer

2007-07-13T23:09:00.000+02:00

Tiaaa... Od niedzieli nowy komputer, nowy monitor... Ogólnie SZAŁ-CIAŁ, tylko nic nie che działać! Nie mogę załączać zdjęć, nie mogę odbierać maili, nie mogę wysyłać maili... Źle widzę naszą przyszłość; moją i nowego sprzętu...

Brand new computer... GREAT!, but I can't do anything with it! Ican't attach the photos, I can't receive e-mails, I can"t send e-mails... I look ahead and I can"t see our co-operation...

Aniołek wg Almy Lynne / A little angel of Alma Lynne

2007-07-05T17:09:00.001+02:00

Powstał w jedną noc. Czeka na swoich braci...

He was created in one night. He is waiting for his brothers...

El pintor de batallas

2007-06-29T23:11:00.000+02:00

A miał być kompletny szlaban na zakup rzeczy nie związanych z przetrwaniem od 1 do 1. Żadnych:
papierów,
wstążeczek,
nitów,
bradsów,
klejów,
koralików,
guzików
i sama nie wiem czego.
A juz nade wszystko całkowity zakaz kupowania książek. CAŁKOWITY!.
I guzik z pętelką. Wielką jak dziury w krakowskich drogach. Zobaczyłam dziś na półce w maleńkiej księgarni "Batalistę" Perez-Revertego. Stałam długo i walczyłam ze sobą. Ale wygrał Arturo. Jak to zwykle z nim bywa... Zatopiona lekturze po uszy nie zamierzam kontaktowac się ze światem dopóki nie skończę i nie wypłaczę wszystkich łez...

I decided NOT to spend money on:
papers,
ribbons,
brads,
glues,
buttons
and so on.
And I had decided not to buy ANY book. But today I've seen a new book of Perez-Reverte. " The Painter Of Battles". And of course I bought it!

Patchwork Angels

2007-06-28T22:16:00.001+02:00

Od dawna męczyły się, żeby ujrzeć świat... W końcu skończone. Wiąże się z nimi pewna obietnica: jeżeli skończę aniołki, to... No właśnie. Z niecierpliwością czekam czy się spełni.

Pierwsze aniołki bez backstichy, drugie - ukończone, choć jeszcze bez ramki. W TESCO nie było dobrego rozmiaru :D

I've just finished my patchwork angels. I stitched them very long, but they are ready now. I've promissed myself: if I finish the angels, it wil... Now I'm waiting if the promise comes true...

Wróżki / Fairies

2007-06-26T19:49:00.000+02:00

Ostatnie wróżkowe ATC

Last fairy ATCs

Strawberries, cherries...

2007-06-01T21:18:00.000+02:00

piękne :D
pretty :D

Tarta cytrynowa / Lemon cake

2007-05-04T19:04:00.000+02:00

Dwa dni temu, w Dzień Flagi (nie wiem czy międzynarodowy dzień, czy ogólnopolski, ale myślę, że nie ma to większego znaczenia) odbyły się babskie plotki nad kawą i ciastkiem. A wiadomo, że nic tak nie łączy jak nowe smaki, więc przypadkowo obok ciastka czekoladowego wjechała tarta cytrynowa. Kwaśno-słodka, pyszna. I kawa po wiedeńsku. I refleksje… W zasadzie do tej pory nie wiem na czym polega fenomen tej właśnie znajomości: zero wielkich słów, zero zapewnień o chęci spotkań, a w sumie spotykamy się regularnie. Mimo iż łączy nas spora odległość. Z niektórymi natomiast podpisuje się pakt o przyjaźni, padają wielkie słowa i zapewnienia o dozgonnej sympatii, a jakoś tak mija już kolejny rok od ostatniego spotkania…
Ciekawe, prawda?

Z zupełnie innej beczki: ponieważ w niedzielę mam wystąpić w jednej z główniejszych ról na pewnym przyjęciu strzeliłam dziś sobie wizytę u kosmetyczki. Zupełnie kobiecą wizytę z różnymi kobiecymi bajerami. Wynudziłam się wprawdzie ogromnie, wysłuchałam zwierzeń pięknych pań, które chciały być jeszcze bardziej piękne i o mały włos nie spaliłam kolejnego lokalu… Było tak: panie lamentowały na bieg czasu, na niesprawiedliwość losu i inne podobne rzeczy, kiedy jedna z nic powiedziała: „Jakbym miała kupę kasy, wydałabym WSZYSTKO u kosmetyczki.” Ja natomiast na końcu języka miałam: „Jakbym JA miała kupę kasy wydałabym wszystko w księgarni”.
Konflikt interesów czy inny system wartości?
W każdym razie wyglądam przyzwoicie, choć kosmetyczka kazała przyjść po raz kolejny. Tak tragicznie z moją facjatą? :D

Two day ago I met my friend and of course we spent time gossiping , drunk coffee and ate some cakes. She tried lemon cake - very sweet, very sour and delicious. Like our acquaintance: we don't talk about friendship, but we meet quite often.

Tęsknota / Longing

2007-04-23T20:46:00.000+02:00

Wróciłam właśnie z Zakopanego – stolicy Tatr. I jakieś takie dziwne uczucia mną targają…:
* złość – właściwie w górach nie ma już nic góralskiego, a szczyt tandety panoszy się nie tylko na Krupówkach czy Gubałówce,
* bezradność – bo w zasadzie wiem, że tandetyzacja gór postępować będzie dalej w tempie zastraszającym.
Ale mimo wszystko tęsknie do widoków ośnieżonych szczytów, do zapierającego w piersiach dech uczucia pokory wobec przyrody i małości człowieka.

I po tygodniu staram się wrócić do pracy… POMOCY!!!

Górale i Tatry na starych fotografiach

I’ve just came back from Zakopane – the capitol of Tatra Mountains. And I don’t know what I feel…
But I miss the mountain! I miss the feeling that a person is so small when he associates with wild nature.

And after a week I’m trying to return to work… HELP!!!

Highlanders and Tatra Mountains - old photos

Pamiętacie? / Do you remember?

2007-04-13T17:56:00.000+02:00

Pippi

Pierwszy dzień WIOSNY First day of SPRING

2007-03-21T21:13:00.000+01:00

Wiedziałam, że tak będzie! WIEDZIAŁAM! Nie śpię od wczoraj... Niejaki PPC-D (Przedstawiciel Prawny Ciotki-Dorotki) po raz kolejny spowodował u mnie głęboką depresję lingwistyczną. Wpadł, zaszalał, wymyślił owe "palcyma" i dobił na całego. W naiwności swojej myślałam o "fyngers" lub coś równie głupiego, a w miarę czytelnego. Coś na kształt "hunny" od Kubusia. Kubusia Puchatka, oczywiście. A teraz siedzę i dołuję... A powinnam się cieszyć! Z cudownego pierwszego dnia wiosny, który powitany został pięknym, bielutkim śniegiem. No i z pięknego obrazu, który dostałam. Powinnam napisać kto jest autorem, bo jestem przekonana, że świat o nim usłyszy...

I knew it would come to this! I KNEW IT! I didn't sleep since yesterday... A-DLR (Aunt-Dorotka Legal Representative) caused my linguistic depression. He invented how to translate "palcyma" from Polish. I was thinking about "fyngers" or something like that. Like "hunny" from Winnie-the-Pooh. I'm broken down, but I should be happy! Today is the first day of spring and we have here beauty, white snow. I should be happy, beacuse I've received some great picture. And I should write the name of the author, because I'm sure he will be famous one day...

Bilingual blog

2007-03-18T21:43:00.000+01:00

Chyba muszę zacząć pisać swoje notki po polsku i angielsku. Tylko problemem będzie tłumaczenie zwrotów i wyrażeń, które wymyślam na poczekaniu…. No i poza tym mój angielski jest bardzo, bardzo cieniutki. Tak więc nie dość, że uprawiam ekshibicjonizm emocjonalno-psychologiczny, to jeszcze mam o tym pisać po angielsku. Poza tym obawiam się, że moje wygłupy polsko-pseudo angielskie nie zostaną bez komentarza u Przedstawiciela Prawnego Ciotki-Dorotki. Wejdzie taki, poczyta i najmniejsze potknięcie gramatyczne wytknie. A jak jakimś cudem gramatyka będzie w porządku to powie, że nie zaznaczyłam akcentów… I będzie próbował udowodnić, że nadal spożywam bigos palcyma… Błeeee… A tak z ciekawości: jak przetłumaczyć „palcyma” na angielski? Jak ktoś wpadnie na ten pomysł – zacznę pisać podwójnie. I zacznę wklejać zdjęcia. I miliardy obietnic składam tutaj :D

Handmade, Portugalia i Carlos Deza

2007-03-16T20:59:00.000+01:00

Mój własnoręcznie "zalterowany" notes został dostarczony do Portugalii, do macati i jest na zdjęciu - można go sobie obejrzeć dokładnie :D Los, Przypadek czy Prawo Internetowego Prawdopodobieństwa połączył nas jeszcze raz w przyjemny sposób. I teraz podstawowy problem: jako mieszkanka Europy, w dodatku żyjąca na tym kontynencie od pokoleń - nie wiem NIC o Portugalii. Wstyd, wstyd, wstyd. I koniecznośc nadrobienia braków wiadomości.

A skąd Carlos Deza? Hmmm, nie zdradzę, ale warto go poznać ;)
Spotkać go można w trylogii G. Torrente-Ballestera "Blaski i cienie"

Poranek kojota

2007-03-12T18:27:00.000+01:00

Poranek zapowiadał się świetnie: obudziły mnie delikatne promienie słońca i pewien tajemniczy zapach: słodka woń lawendy, miodu i anyżku, która każdemu kojarzy się z wróżkami i skrzatami. Zapach ów jest dowodem na istnienie tych przyjaznych, choć niewidocznych stworków. Gdy czujesz ten zapach, a dobre sny na paluszkach odchodzą w tylko sobie znane miejsca, WIESZ, że ten dzień będzie wspaniały. Mimo iż zapach znika w tak samo niewytłumaczalny sposób jak daktyle zostawiane na noc dla wrózek, skrzatów, chochlików, nic nie jest w stanie zepsuć takiego miłego dnia.
No, chyba, że ktoś się bardzo postara…
Kilka słów, pytanie zadane nieodpowiednim tonem i zapomniałam o wróżkach, skrzatach i zapachu. A ja stoję na początku tygodnia i marzę o weekendzie!! Choć przesądna nie jestem, ale jakoś nie widzę możliwości poprawy nastroju…

Chińskie wyrzuty sumiena

2007-03-11T15:28:00.000+01:00

W zasadzie stronię od polityki, ekonomii i głupoty ludzkiej. Ale czasem się nie da. Oczywiście na początku panuje hurraoptymizm, a dopiero potem zaczynam myśleć i analizować. Tak samo tym razem. Nagle ktoś przypomniał sobie, że produkcja w Chinach nie powstaje ot tak sobie, ale większość pochodząca z tego ogromnego kraju, to efekt użycia siły i dziecięcych rąk. Zbawcy ludzkości ogłosili bojkot na „chińszczyznę”: nie należy kupować produktów opatrzonych metką "made in China". Fakt, że ciężko takie zdobyć, ale nie jest to niemożliwe. Wpadłam więc w antychiński, bezrefleksyjny szał. Płaciłam bajońskie kwoty za rzeczy, które nie miały na sobie śladów pisma logosylabowego, co wcale nie oznaczało, że nie zostały stworzone nad Huang-ho...
A potem przyszedł czas na refleksję… Widzę to trochę inaczej niż ci, którzy zaczęli bojkot: miliony dzieci wyprodukuje miliardy sztuk sprzętu w niskich cenach – do Chin wpłynie gotówka. Jeżeli natomiast ta sama liczba dzieci wyprodukuje o połowę mniej sprzętu, bo kraje bogate zbojkotują i odmówią zakupów, to do Chin wpłynie o połowę mniej gotówki, a rząd nie zaprzestanie swojego terroru.
Zawieszona w próżni szukam wyjaśnienia i konkretnych argumentów za lub przeciw mojemu rozumowaniu. Tylko błagam o nie używanie słów „popyt” i „podaż”, bo ich nie pojmuję za Chiny.

Asertywność - sztuka mówienia "nie".

2007-03-06T20:31:00.000+01:00

No tak, jak zwykle mówienie "nie" nie przynosi korzystynych efektów. Przynajmniej dla mnie. Zaczęło się niewinnie: Jedna Pani Drugiej Pani... blablabla. Rozmowa w miejscu publicznym na temat kwiatów w ogrodzie. "Ach! jakie piękne róże mam!" "Och! a ja mam piękne tulipany!" Potem podawały nazwy kwiatów - nie pamiętam żadnego :( I nagle:

- A pani, droga pani, jakie kwiaty ma w ogrodzie?

Rozglądam się, szukam adresata pytania. Oprócz mnie nie ma nikogo. Czyli wniosek: powinnam udzielić odpowiedzi na pytanie. Grzecznej odpowiedzi. Wdech, wydech. Jeszcze jeden wdech. Głęboki.

- Będę miała lawendę.

Widzę panikę we wzroku obu Pań. Jedna Pani patrzy i nie dowierza.

- A oprócz lawendy? - pyta, podnosząc tym samym i tak już gęstą atmosferę w pomieszczeniu.

- A to może stokrotki w trawie - strzelam. Stokrotki też kwiatki.

Mam taką nadzieję, że kwiatowa inwigilacja Obu Pań się zakończyła.

- Jak to tak? A forsycja? A malwy? Nie ma pani?

- Mam sosny. I jałowce.

- A w warzywniaku co Pani sadzi, droga pani? - drąży temat Druga Pani.

- Nooo.... - chwila zastanowienia - miętę, bazylię, rozmaryn...

Oczy Pań Jednej i Drugiej spodkowacieją.

Nadchodzi ten moment, w którym należy szanując Obie Panie, powiedzieć nie.

- Szanuję ogródki Pań i Panie same, ale ja nie mam ogródka. Mam las - full kultury, taktu i tylko lekkie drżenie warg zdradza, że jestem kilka sekund przed wybuchem.

- JAK TO TAK? - Obie Panie przeszły szkolenie treningu interpersonalnego i wiedzą, że powinno się podtrzymywac rozmowę.

Wdech, wydech. Decyzja o zakończeniu rozmowy:

- NIE będę miała ogródka! NIE będę miała róż! NIE posadzę tulipanów! NIE uprawiam warzyw! - i ciśnie mi się na usta cytat z ostatniego Jamesa Bonda: " W dupie to mam", ale na szczęście milknę, bo przerażone moim wybuchem Panie wychodzą z pomieszczenia.

A ja mam czas na przemyślenia... i dochodzę do wniosku, że nie można być asertywnym bez odrobiny chamstwa...

Być kobietą....

2007-03-05T17:09:00.000+01:00

Rano wstałam z mocnym postanowieniem, że od dzisiaj będę kobietą. Taką słodką, milusią i w ogóle innym rodzajem. Nastawiłam budzik 20 minut wcześniej niż zwykle. Żeby strzelić makijaż, a jak! Jednak patrząc na budzik i koszmarnie wczesną porę, postanowiłam swoją metamorfozę zacząć od południa. Przecież nie makijaż jest podstawą kobiety. Praca minęła szybko i bez większych niespodzianek. Po pracy, w ramach porannych postanowień, poszłam do sklepu. Trochę się dziwnie czułam, ale stosując zasadę "trza być twardym, nie miętkim" stanęłam koło lady vis a vis pięknej pani i mówię:
- Poproszę spódnicę. - Kobiety noszą spódnice! I są piękne w tych spódnicach!
- Ale jaką? - z ironicznym półuśmiechem pyta słodka sprzedawczyni.
No jak to JAKĄ?
- Długą - odpowiadam. Prawdziwe kobiety noszą tylko długie spódnice. Co? Nie wie tego? Jakim prawem zatem pracuje w sklepie z ubraniami dla kobiet?? No nieeeeeee!!!!
Panienka za ladą patrzy jakbym właśnie wróciła z podróży w czasie, i to bynajmniej nie z przyszłości. Ale fakt - trzeba jej przyznać - stara się być miła. Dopytuje o fason, kolor, długość i inne szczegóły. Lipa totalna, bo nie potrafię udzielic jej zbyt wielu odpowiedzi. Bo ja przecież chcę SPÓDNICĘ. Po prostu spódnicę. HAWK.
Patrzę na słodziutką panienkę i pytam co myśli o komecie zbliżającej się do Ziemi. Panienka nie myśli. Tak przynajmniej mówi. Dochodzę do wniosku, że w obliczu nadchodzącej katastrofy niekoniecznie potrzebna mi spódnica. Życzę panience miłego dnia i wychodzę ze sklepu, w którym miałam się przeobrazić w kobietę. Na poprawę humoru robię zdjęcie moich ulubionych drzwi i zaczynam żałować, że nie wiem jak to jest: być kobietą :(
Kto mi opowie?

Wydarzenie przełomowe - zgon Misia

2007-03-04T15:13:00.000+01:00

Miś był zwykły. Jak to miś. I stary w dodatku. Ale takie misie kocha się najbardziej. Mój Miś miał rozsuwany na zamek brzuszek, a w nim cudnej urody flaczki - pompon świętego Mikołaja, ukradziony przez jednego z moich ulubieńców. I służył ten Miś już ponad 6 lat. Na dobre i na złe. Jak to Miś. Aż nadszedł dzień, w którym Miś przez nieuwagę zginął. Żeby to śmierć choć trochę chwalebna była - żal byłby mniejszy. Miś wpadł (został wrzucony!) do przepastnego garnka, w którym tłoczyły się pierogi. Zwykłe, prozaiczne pierogi. Pewnie - o ile mnie pamięć nie myli - ruskie lub z kapuchą. Zero poezji! A Miś na nią zasłużył.

A potem zadzwoniła Ciotka-Dorotka i mówi:

- Ja chcę do Chin.

Ot, i tyle. Żadnych otarć łez, żadnych kondolencji czy współczucia choćby. Ona chce do Chin, Honolulu czy Hiszpanii. No to, kurna, załatwiam jej tę Hiszpanię, czy inne dziadostwo na H. Bądź CH. Tak już mam - jak mnie ktoś o coś prosi, to staję na głowie. A Miś i jego gorrrący zgon będą kopniakiem, który doprowadzi do tych Chin. Czy gdziekolwiek tam Ciotka-Dorotka sobie chce.

Potrzebowałam mocnego kopa - impulsa jakiegoś, żeby zacząć. Potem już podobno samo poleci... Ano, zobaczymy...